Drzewa i krzewy

Nawigacja: Home / Zastosowanie / Drzewa i krzewy


Nowe nasadzenia:

1. Miejsce pod sadzenie drzewka lub krzewu przygotowujemy, starannie agregując glebę i usuwamy korzenie chwastów.
2. Nasadzenia wykonujemy jesienią lub wiosną, gdy stopnieje śnieg, jest sucho a gleba jest dostatecznie rozmrożona.
3. Uszkodzone i zwiędnięte gałęzie i korzenie należy usunąć.
4. Głębokość i szerokość dołka powinny być dostosowane do rozmiarów rośliny oraz jej systemu korzeniowego.
5. Przygotowujemy porcję ziemi (najlepiej próchniczej) z Hydrożelem AGRO lub Hydrożelem PLUS w ilości 2/3 pojemności dołka.
          Krzewy liściaste          20-30 g
          Krzewy iglaste            10-20 g
          Drzewa                      40-60 g na roślinę
6. Ustawiamy roślinę w dołku i przysypujemy korzenie uprzednio przygotowaną mieszanką ziemi i Hydrożelu AGRO. Od czasu do czasu należy potrząsnąć rośliną, aby ziemia rozłożyła się między korzeniami i nie powstawały puste przestrzenie.
7. Dookoła krzewu lub drzewka tworzymy wgłębienie, które dobrze jest wysypać torfem lub korą sosnową. Chroni to glebę przed nadmiernym wysychaniem i jednocześnie dostarcza roślinom odpowiednich składników odżywczych.
8. Podlewamy roślinę obficie wodą.
9. Wykonujemy nawożenie zgodnie z zaleceniami producenta nawozów.


Żelowanie systemu korzeniowego roślin:

 
sporządzamy mieszaninę 1-2 kg Hydrożelu PRO na 200 litrów wody
 
Szacunkowa wydajność roztworu:
 
Proporcje mieszania Hydrożelu AGRO z ziemią przy przydotowaniu podłoża:
 
W obrębie gleb gruntów ornych wydziela się 9 klas bonitacyjnych:
 
Klasa I - gleby orne najlepsze - gleby najlepsze, zasobne we wszystkie składniki pokarmowe roślin, o dobrej strukturze, łatwe do uprawy, przepuszczalne i przewiewne. Można na nich osiągnąć wysokie plony najszlachetniejszych roślin uprawnych.
 
Klasa II - gleby orne bardzo dobre - zbliżone właściwościami do gleb klasy I, ale występują w nieco gorszych, choć jeszcze dobrych warunkach terenu. Mają gorsze stosunki wodne, są mniej przepuszczalne, mniej przewiewne i nieco trudniejsze do uprawy.
 
Klasa IIIa - gleby orne dobre - mają wyraźnie gorsze właściwości fizyczne i chemiczne lub występujące w gorszych warunkach fizjograficznych. Często poziom wód gruntowych w tych glebach ulega znacznym wahaniom.
 
Klasa IIIb - gleby orne średnio dobre - są to gleby zbliżone właściwościami do gleb klasy IIa, ale w większym stopniu zaznaczają się ich gorsze właściwości fizyczne i chemiczne lub gorsze warunki hydrograficzne. Mogą być narażone na erozję, okresowo za suche lub za mokre. Niektóre z nich są trudniejsze do uprawy.
 
Kasa IVla - gleby orne średniej jakości, lepsze - plony na tych glebach w znacznym stopniu zależą od opadów, gleby położone na większych spadkach i narażone na erozje. Gleby ciężkie tej klasy są mało przewiewne i trudne w uprawie. Są to gleby o mniejszym wyborze roślin uprawnych niż gleby poprzednich, wyższych klas.
 
Klasa IVb - gleby orne średniej jakości, gorsze - są zasadniczo zbliżone swymi właściwościami do gleb klasy IVa, ale są bardziej od nich wadliwe, albo zbyt suche, albo zbyt wilgotne. Uzyskiwane plony są uzależnione głównie od warunków atmosferycznych.
 
Klasa V - gleby orne słabe - są mało żyzne, słabo urodzajne i zawodne. Należą tu gleby zbyt lekkie i za suche, płytkie i kamieniste, oraz gleby zbyt mokre.
 
Klasa VI - gleby orne najsłabsze - są bardzo słabe, wadliwe i zawodne, plony uprawianych na nich roślin są bardzo zawodne i niepewne. Należą tu gleby za suche i luźne, płytkie silnie kamieniste lub za mokre o stale za wysokim poziomie wód gruntowych. Gleby te, według nowej ustawy powinny być zalesione.
 
Klasa VI RZ - gleby pod zalesienia - są to bardzo ubogie, zbyt suche gleby nieprzydatne do uprawy polowej.
Grafika: eeb.pl | Na silniku windu.org